 |
Op d' Oude Briel, langsheen de Scheld' dreef een kinderkensschuit... Reeds maanden geteld lag ons beursje met geld. Zo kwam het besluit: moeder zocht en kocht het liefste d'r uit! Verdoken tussen `t schelderiet zong blij voor ons de karekiet een ongeschreven wiegelied... Toon Buys |
|
Hoera! Moeke en Vake sparen voor een nieuw broertje of zusje! Dat goede nieuws had vroeger voor de kinderen iets magisch, iets betoverends. In sommige streken kwamen de baby'tjes uit een bloemkool of werden op bestelling afgeleverd door die goeie ouwe ooievaar. Maar voor de kinderen van de Heuvel en omstreken stond het als een paal boven water (letterlijk dan) dat de boelekens aankwamen langs de Schelde met de "Kinnekesboot" die, nadat zijn aankomst werd aangekondigd door een luide stoomfluit, aanlegde op de Ouden Briel aan een romantisch wit huisje dat IN de Schelde op peilers rustte. |
|
|
|
|
|
In onze kinderlijke verbeelding stelden we ons een sneeuwwitte boot voor vol met rose en blauwe vlaggetjes en waar de toekomstige ouders werden bediend door mooie engeltjes zoals we die zagen in de processie. Het huisje waar de boot toekwam was enkel bereikbaar langs een smal, steil en glibberig trapje. Dat trapje was gevaarlijk, want alle moeders schoven er af en moesten daarom enkele dagen in bed blijven. De doop, enkele dagen later, was voor de buurtkinderen een feest, want er werden suikeren bonen uitgedeeld of te grabbel gegooid door een fiere meter of peter die onderweg naar huis al enkele "kapellekens" hadden bezocht, samen met de "achterwares" (vroedvrouw) en de boreling... Lees verder in het tijdschriftnummer van september 2006... (30e jaargang nr. 3) |
|
